مديريت زمان
مدیریت زمان
یک کارشناس مدیریت زمان که در حال صحبت برای عده ای از دانشجویان رشته بازرگانی بود ، برای تفهیم موضوع، مثالی به کار برد که دانشجویان هیچ وقت آن را فراموش نخواهند کرد.
او همان طور که روبروی این گروه از دانشجویان ممتاز نشسته بود گفت : ” بسیار خوب ، دیگر وقت امتحان است! ” سپس یک کوزه سنگی دهان گشاد را از زیر میز بیرون آورد و آن را روی میز گذاشت . پس از آن حدود دوازده عدد قلوه سنگ که هر کدام به اندازه یک مشت بود را یک به یک و با دقت درون کوزه چید. وقتی کوزه پر شد و دیگر هیچ سنگی در آن جا نمی گرفت از دانشجویان پرسید : ” آیا کوزه پر است؟ ” همه با هم گقتند: بله . او گفت : ” واقعاً؟ ” سپس یک سطل شن از زیر میزش بیرون آورد. مقداری از شن ها را روی سنگ های داخل کوزه ریخت و کوزه را تکان داد تا دانه های شن خود را در فضاهای خالی بین سنگ ها جای دهند. بار دیگر پرسید : ” آیا کوزه پر است؟ ” این بار کلاس از او جلوتر بود، یکی از دانشجویان پاسخ داد : ” احتمالاً نه ” او گفت : ” خوب است ” و سپس یک سطل ماسه از زیر میز بیرون آورد و ماسه ها را داخل کوزه ریخت، ماسه ها در فضاهای خالی بین سنگ ها و دانه های شن جای گرفتند . او یک بار دیگر همان سوال را تکرار کرد : ” آیا این کوزه پر است؟ ” همه کلاس فریاد زدند ” نه ” . او بار دیگر گفت: ” خوب است ” در این موقع یک پارچ آب از زیر میز بیرون آورد و شروع به ریختن آب در داخل کوزه کرد تا وقتی که کوزه لب به لب پر شد . سپس رو به کلاس کرد و پرسید ” چه کسی می تواند بگوید نکته این مثال در چه بود ؟ ” یکی از دانشجویان مشتاق دستش را بلند کرد و گفت : این مثال می خواهد به ما بگوید که برنامه زمانی ما هر قدر هم که پر و فشرده باشد ، اگر واقعاً سخت تلاش کنیم همیشه می توانیم کارهای بیشتری در آن بگنجانیم . استاد پاسخ داد : ” نه ! نکته این نیست، حقیقتی که این مثال به ما می آموزد این است که اگر سنگ های بزرگ را اول نگذارید، هیچ وقت فرصت پرداختن به آن ها را نخواهید یافت.
سنگ های بزرگ زندگی شما کدام ها هستند؟ فرزندانتان ، محبوبتان، تحصیلتان، رویاهایتان ، انگیزه های با ارزش ، آموختن به دیگران، انجام کارهایی که به آن عشق می ورزید، زمانی برای خودتان، سلامتی تان و …. ”
به یاد داشته باشید که ابتدا این سنگ های بزرگ را بگذارید،در غیر این صورت هیچ گاه به آن ها دست نخواهید یافت. اگر با کارهای کوچک ( شن و ماسه ) خود را خسته کنید، زندگی خود را با کارهای کوچکی که اهمیت زیادی ندارند پر می کنید و هیچ گاه وقت کافی و مفید برای کارهای بزرگ و مهم ( سنگ های بزرگ ) نخواهید داشت.
پس امشب یا فردا صبح ، هنگامی که به این داستان کوتاه فکر می کنید، این سوال را از خود بپرسید : ” سنگ های بزرگ زندگی من کدام اند؟ آنگاه، اول آنها را در کوزه خود بگذاری.
یک کارشناس مدیریت زمان که در حال صحبت برای عده ای از دانشجویان رشته بازرگانی بود ، برای تفهیم موضوع، مثالی به کار برد که دانشجویان هیچ وقت آن را فراموش نخواهند کرد.
او همان طور که روبروی این گروه از دانشجویان ممتاز نشسته بود گفت : ” بسیار خوب ، دیگر وقت امتحان است! ” سپس یک کوزه سنگی دهان گشاد را از زیر میز بیرون آورد و آن را روی میز گذاشت . پس از آن حدود دوازده عدد قلوه سنگ که هر کدام به اندازه یک مشت بود را یک به یک و با دقت درون کوزه چید. وقتی کوزه پر شد و دیگر هیچ سنگی در آن جا نمی گرفت از دانشجویان پرسید : ” آیا کوزه پر است؟ ” همه با هم گقتند: بله . او گفت : ” واقعاً؟ ” سپس یک سطل شن از زیر میزش بیرون آورد. مقداری از شن ها را روی سنگ های داخل کوزه ریخت و کوزه را تکان داد تا دانه های شن خود را در فضاهای خالی بین سنگ ها جای دهند. بار دیگر پرسید : ” آیا کوزه پر است؟ ” این بار کلاس از او جلوتر بود، یکی از دانشجویان پاسخ داد : ” احتمالاً نه ” او گفت : ” خوب است ” و سپس یک سطل ماسه از زیر میز بیرون آورد و ماسه ها را داخل کوزه ریخت، ماسه ها در فضاهای خالی بین سنگ ها و دانه های شن جای گرفتند . او یک بار دیگر همان سوال را تکرار کرد : ” آیا این کوزه پر است؟ ” همه کلاس فریاد زدند ” نه ” . او بار دیگر گفت: ” خوب است ” در این موقع یک پارچ آب از زیر میز بیرون آورد و شروع به ریختن آب در داخل کوزه کرد تا وقتی که کوزه لب به لب پر شد . سپس رو به کلاس کرد و پرسید ” چه کسی می تواند بگوید نکته این مثال در چه بود ؟ ” یکی از دانشجویان مشتاق دستش را بلند کرد و گفت : این مثال می خواهد به ما بگوید که برنامه زمانی ما هر قدر هم که پر و فشرده باشد ، اگر واقعاً سخت تلاش کنیم همیشه می توانیم کارهای بیشتری در آن بگنجانیم . استاد پاسخ داد : ” نه ! نکته این نیست، حقیقتی که این مثال به ما می آموزد این است که اگر سنگ های بزرگ را اول نگذارید، هیچ وقت فرصت پرداختن به آن ها را نخواهید یافت.
سنگ های بزرگ زندگی شما کدام ها هستند؟ فرزندانتان ، محبوبتان، تحصیلتان، رویاهایتان ، انگیزه های با ارزش ، آموختن به دیگران، انجام کارهایی که به آن عشق می ورزید، زمانی برای خودتان، سلامتی تان و …. ”
به یاد داشته باشید که ابتدا این سنگ های بزرگ را بگذارید،در غیر این صورت هیچ گاه به آن ها دست نخواهید یافت. اگر با کارهای کوچک ( شن و ماسه ) خود را خسته کنید، زندگی خود را با کارهای کوچکی که اهمیت زیادی ندارند پر می کنید و هیچ گاه وقت کافی و مفید برای کارهای بزرگ و مهم ( سنگ های بزرگ ) نخواهید داشت.
پس امشب یا فردا صبح ، هنگامی که به این داستان کوتاه فکر می کنید، این سوال را از خود بپرسید : ” سنگ های بزرگ زندگی من کدام اند؟ آنگاه، اول آنها را در کوزه خود بگذاری.
+ نوشته شده در چهارشنبه دهم مهر ۱۳۹۲ ساعت 0:55 توسط دانشجو
|
خدایا من در کلبه فقیرانه خود چیزی را دارم که تو در عرش کبریایی خود نداری من چون تویی دارم و تو چون خود نداری امام زین العابدین (ع)